donderdag 23 maart 2017

in de wolken

Dat mijn kinders niet bepaald marmotjes zijn die het klokje rond slapen, dat is niets nieuws. Toen ik de wolkjesstoffen zag, was ik op slag verliefd (én hoopvol!). Ik kocht een lap van de roze variant voor Babette, en de blauwgroene voor Estelle. En toen gebeurde wat hier vaak gebeurt: ik begin er aan, en het blijft liggen. In blogland worden dat UFO's genoemd: UnFinished Objects. En ik heb altijd wel een reden hoor.

Deze keer was ik voor Babette begonnen met een rechte broek uit SVDHZ2, afgewerkt met pijpboordjes onderaan en een rekker bovenaan. Daarna maakte ik uit de rest een Billie. Maar die bleek veel te kort uitgevallen. Het gevloek kon men horen tot mijlenver. Een boord van 10 cm eraan zetten, zou belachelijk geweest zijn. Dus het stuk vloog in een hoek. Samen met de broek (ah ja, ge kunt dat kind toch moeilijk in een onafgewerkte pyjama steken zeker). 

En op een dag (dag kabouter Wesley! dag Jonas Geirnaert!) blogde Fabienne van 128 slaapgerief in exact hetzelfde stofje. Ik waagde mijn kans en vroeg of ze daar toevallig geen stuk van over had. En ja hoor, binnen de week had ik het in mijn bezit! En het bleek nog een grote lap te zijn: ik denk dat het een half metertje was. Ik zette de schaar in de veel te korte Billie (ja, dat klinkt contradictorisch, maar wàcht), ter hoogte van de borst, en rimpelde de lap roze wolkjesstof er aan. Ik besloot NIET te zomen tot het kind het gepast had, iets van ezels en stenen. Toen ze het eenmaal aan had/wou/kon, vond ik het best wel nog schattig als slaapkleedje, dus zoomde ik gewoon om en dat was dat. 
Nvdr: Babette zit nog steeds in de fase van het "foto-gezicht". 





Mààr. Dan stond ik daar nog steeds met die pyjamabroek waar niets bij paste. Ik besloot een witte longsleeve te kopen (Hema), en mijn lieve collega Piepow flockte er de tekst "sleep" op waarbij de e's de wimpertjes waren die je ook in de stof terugvindt. Ik vond het idee op Pinterest, natuurlijk. Nu maar hopen dat Babette dat opschrift ook toepast ;-). 



Ha, het werkt al: 



De wolkjesstof voor Estelle werd voorlopig enkel een bovenstukje, ook een Billie-patroon maar dan met een twist: ik legde het voorpand een tiental centimeter van de stofvouw en plooide dat naar binnen. Extra buikruimte, hoera! Who likes spannende pyjama's anyway? De broek is trouwens deel van een ander geheel (een C&A pyjama).
Nvdr: Foto's nemen van een licht koortsig, vermoeide, net gewassen peuter, ziet er zo uit. Hallo, avondhumeur! 



Slaapwel meisjes! 



Patronen: Billie + rechte broek SVDHZ2
Stof: Stof op Zolder

BewarenBewarenBewarenBewaren

donderdag 16 maart 2017

Een prikke(le)nd jurkje!

Haaa, die Eva Mouton stofkes. Hoe ze toch altijd mijn ogen uitsteken. Ik kocht een hele tijd terug (of zo lijkt het alvast) de cactusjes en de flamingo's. Met als doel: een bomberjack maken voor beide dochters. Maar zoals altijd: time flies, en voor ik het wist had ik geen stof of goesting genoeg meer om van dat project ook werkelijkheid te maken.

Enter het Millie-patroon. Ja ja, dat Millie patroon is hier al gepasseerd, maar dit keer liet ik de ruffles voor wat ze zijn. Schattige ruffles in een jurkje met cactussen op, dat leek mij niet compatibel. (Ik had ook onvoldoende stof om dat te doen, zelfs het rokdeel is daardoor niet erg gerimpeld.)

Ik tekende en knipte op een moment dat de kinderen sliepen. Het bovenstukje naaide ik dezelfde avond nog. "Het enige dat ik nog moest doen" was het rokdeel rimpelen, eraan stikken, en alle boorden omzomen (hals, mouwen, rok). Dat lijkt in mijn hoofd altijd zo veel simpeler (en sneller) dan het in 't echt is.

En toen... Toen begon het hier ziektekiemen te regenen. Zowel de dochters als ikzelf hebben ons deel gehad. Daarna werd het druk op werkvlak (laatste weken voor de krokusvakantie) en was de enige machine die ik 's avonds nog tot laat zag, mijn computer. Ja ja, leerkrachten. Hebben dié een leven zeg. (Voor zij die mij niet kennen: ik doe mijn werk zeer graag, zowel tijdens als na schooltijd. Ik reageer met bovenstaande sneer enkel op de neerbuigende commentaren op de onlangs verschenen artikels in De Standaard en andere nieuwssites.)

Haaaaa, krokusvakantie. Die kwam als geroepen. Eindelijk tijd. Of wacht... nee, ik heb twee dochters van bijna 2 (help! deze maand! help! verjaardagsjurk nog naaien! en kroon! wanneer? oooooh the struggle is real... later meer hierover) en bijna 4 (in juni... uitstelgedrag voor verjaardagsjurk/kroon tot eind mei of zo #schaterlach). Die meisjes, ik zie ze zo doodgraag, maar ik kan niets 'maken' als zij hier rondhuppelen. Ik timede het eens, puur voor de fun: ik liep rond, ruimde op, en zette mij daarna zo onopvallend mogelijk neer op een stoel voor mijn naaimachine. 11 seconden duurde het eer ik twee handjes in mijn zij voelde porren: "mamaaaaaa, poooooomen!". Het jongste sprot verwart de k nog met de p, maar bon, de boodschap was duidelijk.

Tine, goeie vriendin / collega / mevrouw Piepow, aanhoorde mijn geklaag (gezaag ;-)) en kwam met het lumineuze idee: "we gaan eens een namiddag samen naaien!". De Vent vond dat ook een goed idee, en bijgevolg werd een datum geprikt. We spraken af om niet over de kinderen te praten (haha, #fail) en tetterden en lachten wat af (in dat kader: u kan genieten van een heerlijk verhaal en een rok winnen!). Intussen werkten we natuurlijk ook goed door. Het cactusjurkje was af én ik tekende ook al het patroon voor de verjaardagsjurk voor mijn kleinste spook.

*** Vooraleer u verder gaat: ik heb geen poseergrage-kinderen, geen professionele camera noch foto-studio. Ook bewerkte ik geen enkele foto op gelijk welke manier, dus: het is wat het is. What you see is what you get, of zoiets. Ik ben al lang blij dat ik hier nog eens geraakt ben :-) ***

Dit is het resultaat:



Graag wil ik toch even stoeffen met mijn tweelingnaald-kunsten. Tine kan getuigen, ik was efkes mindblown van hoe goed dit gelukt was.

Nu had ik nog niet gezegd voor wie ik het jurkje heb gemaakt. Wel, oorspronkelijk was het idee dat het dus voor Estelle zou zijn. Ik maakte een grotere maat omwille van de lengte-breedte verhouding die een beetje uit balans is #sorrymeiske maar heb daarna niet meer gedacht om een minder lang rokdeel te maken. Dat komt er van, als je projecten veel te lang in de kast steekt.

De kindjes kregen voor hunne Pasen (nu kunt gij weer lachen met mij hé, Joyce) een trampoline van oma en opa. Ideaal gevang voor efkes een toffe fotoshoot met optische illusies van een zwevende peuter.

Estelle:



 




Maar Babette kan het eigenlijk eerst nog dragen. Voor haar zal het snel pittig kort zijn, maar hé, she can totally pull it off, of niet soms?

Babette:




Benieuwd of mijn naaizin intussen opnieuw geprikkeld is? Ik ook!


Patroon: Millie
Stof: Eva Mouton cactussen - Stof op Zolder


donderdag 5 januari 2017

Hello 2017, hello Mitch!

Jiha! Mijn eerste blogbericht van 2017 :-)

In 2017 ontmoette ik Mitch (na aanraden van deze topvriendin/collega/blogster/naaister/mama => hey hey, als dat niet genoeg stoef op éne dag is, Tine?), en laat mij zonder overdrijven zeggen: wat een revelatie is me dat! Voor de mensen die niet mee zijn: Mitch is een sweaterpatroon uit La Maison Victor, het leek eigenlijk alsof het boys only is, maar mits weglaten van het driehoek-detail, perfect voor meisjes vind ik. En wat een gemakkelijk patroon! Amper drie delen! Met de overlock zit dat in no-time in elkaar. En dat meen ik :-).

Ik had in 2016 een stoer sweatstofje op de kop getikt, een beetje buiten mijn gewoonlijke keuzes want zwart weerde ik lang uit de kleerkast van mijn oudste dochter. Maar nu ze een hipsterkleuter aan 't worden is: enter wit (wat doe ik mezelf toch aan?! #netgeenofficiëleVanishsponsor) met zwarte kruisjes. Gecombineerd met zwarte boordstof levert het dit op:







De lightbox is een cadeau van De Vent. Ik had dat al verschillende keren gespot in blogland en vind dat wel een cool deco-stuk. Eens "subtiel" laten vallen dat ik dat wel tof vond, en hoppa!
De bloemen komen van Greetz.be. Ik nam deel aan een wedstrijd bij deze mevrouw, en mijn naam werd door het kleuterpolleke van haar coolkid als winnaar uit de pot gehaald. Joehoe! Uw eigen bloemen kopen, kwestie van nog eens een vaas uit de kast te kunnen halen. Insert zielige emoticon. #wemogenaleenslachen. Wel heel bizar om zo bloemen in een doos via de post te krijgen.

Dit jaar waag ik mij niet aan een to-sew-lijst. Misschien vertel ik in één van mijn volgende blogposts hoeveel er van mijn lijst van 2016 terecht gekomen is...


Patroon: Mitch sweater - LMV
Stof: sweater zwarte kruisen op wit - Soldeur Kortrijk

zondag 11 december 2016

Millie

Toen Nicky van Mix it - Make it begin deze week een oproepje lanceerde op facebook: "wie zit het zitten om een meisjesjurk-patroon te testen?", was ik heel enthousiast. Het betrof namelijk een tricot jurkje. En wie tricot zegt, zegt ook zonder rits en zonder knopenHawelja, op mijn lijf geschreven feitelijk. Ik schreef me in voor maat 104 (4 jaar), en kreeg woensdagavond reactie: ik mocht meedoen. Eén klein addertje: "het zou moeten klaar zijn tegen zondag". #slik

Op donderdag ging ik in een springuurtje vlug over en weer naar de Soldeur. Ik had mijn research woensdagavond onmiddellijk gedaan en mijn zinnen gezet op een roze tricotje met driehoekjes. Dat helpt wel als je van Speedy Gonzales shopping moet doen. Op vrijdagavond knipte ik de stof, en zaterdagavond naaide ik de boel aaneen.

Ik ben heel tevreden met het patroon maar zou voor een tweede versie de ruffles dubbelen (zodat je de achterkant van de stof niet ziet als je van opzij kijkt), en de rok een beetje verlengen. Voor de winter lukt dat nu wel nog, met een dikke kousenbroek (of zijn het nu broekkousen?) daaronder, maar in de lente zou me dat toch wat onzedig kort lijken.

Ik excuseer mij voor het gebrek aan kwaliteit van de foto's. In my defence: het kind wil niet stilstaan, en zeker al niet voor foto's, de foto's werden binnen getrokken en met de gsm.

Als je ook geïnteresseerd bent om dit jurkje te maken voor een (klein) prinsesje, dan kan je hier alvast het patroon en de werkbeschrijving vinden in maat 6 jaar. Voor de rest wordt dus nog aan gewerkt. Geduld is een schone deugd ;-).





Patroon: Millie dress - Mix it - Make it
Stof: Soldeur

maandag 21 november 2016

BFL - See You At °19

Dames en heren!

Hier ben ik dan! Toen Annelies en Sarah een tijdje geleden bekend maakten dat een tweede editie van Bloggers For Life in de maak was, en mij vroegen om mee op hun kar te springen, moest ik geen twee keer nadenken. Over de goeie doelen die wij steunen, kan je hier nog eens lezen.

Je moet mij een beetje kennen om te weten dat ik eerst een paar weken heb zitten tobben en twijfelen.
Wat ga ik maken? Een jurkje? Rokje? Deken? Mandje? Hemdje? Pyjama? Knuffel? 
Gaan de mensen daar wel interesse in hebben? 
Gaat dat wel een beetje verkopen? 
Dat is wel voor het goede doel hé seg, dat moet goed zijn hé. 
...
Ja, ik heb nog altijd last van dat onzekere gevoel :-).

Uiteindelijk ben ik binnen mijn comfort zone gebleven, en naaide ik een jurkje met een eenvoudig patroon uit SVDHZ. Het is maat 98-104 geworden, de maat die Babette nu draagt.
Het stofje lag hier al even in mijn kast te wachten op een heel mooi project. Ik ben zo verliefd op de stofjes van Soft Cactus, en zeker die zachte viscose-lijn van See You At Six. Ik koos de muntversie van de Triangles.
Qua afwerking liet ik mij inspireren door een Filou-jurkje van ons jongste sprot en koos voor zwarte accenten: een zwart half kraagje dat je op de rug niet ziet, een zwarte paspel rond het middel, en daaronder zwarte kniekousen. Hoe cool zijn kniekousen trouwens wel niet!? De rits is trouwens blinder dan blind, en ik trotser dan trots ;-).

*** tromgeroffel ***

Hier is het dan, mijn creatie, u gepresenteerd door model Babette. De allures werden niet gefotografeerd, maar trust me, ze waren er.

Zwier-en-zwaai!

Soms hebt ge al eens chance als je een foto neemt, dat alles precies klopt :-)

Omdat twee staartjes gewoon koddig zijn ja.

De blinde rits, dat zacht frêle nekvelleke, de zon erop... 


Ik "stropte" de mouwen door een elastiek in de zoom te stikken.
Voor het speel-gemak.

Dansen met je schaduw.
Of hoe eenvoudig elk kinderleven eigenlijk zou moeten zijn.


Allez, genoeg met al die ooh, aaah, en waaw, tijd voor:

***PRAKTISCHE INFO***
  • Ik maakte een 98/104. Qua pasvorm is dit tussen de 3 en 4 jaar. Om te vergelijken: Babette is een standaard kleuter van 3,5. Volgens de Plopsa-meter is ze ergens tussen de 92 en 98 cm groot.
  • Bij winst wordt het stuk naar u opgestuurd op mijn kosten (binnen België). De zwarte kniekousen krijg je er gratis ende voor niets bij. Mijn kind hou ik wel zelf ;-).
  • Je kan lotjes kopen voor 2 euro per stuk. Eén lotje = één kans op winst (dat is hier al zo moeilijk niet hé). Het aantal lotjes is onbeperkt, dus laat u maar vollédig gaan. 
  • Het rekeningnummer waarop moet gestort worden is BE69 3770 2596 1378.
  • Te vermelden gegevens: 19 - naam - voornaam - aantal lotjes
  • Om geldig te zijn, moet ook onderstaand formulier ingevuld worden. Vergeet niet om het correcte nummer te kiezen: hier moet je dus bij nummer 19 zijn!
Bedankt allemaal!




Patroon: SVDHZ - Anna Lotte Fleur, met lange mouw, ronde kraag - maat 98/104
Stof: Soft Cactus - See You At Six - Triangles (mint) - Stof Op Zolder


Mijn Babelle vertoeft deze week in het gezelschap van:
11 Jace did it • 12 Straight Grain • 13 Spurrewubsie • 14 By Eva Maria • 15 Nononsonsmoms • 16 Staruur • 17 MamC • 18 Nele De Schepper • 19 Miezemuizejongskes • 20 Blanche
Gaat dat zien, gaat dat zien!

zondag 20 november 2016

Oliver meets Billie

Toen ik met haar in Stof op Zolder op bezoek was, kocht ik de stof voor de Oliver die ik onlangs blogde. Dat bloemenstofje, geweldig gewoon. Toen wist ik niet zo goed wat ik daarbij zou combineren. Een grijze longsleeve had ik wel in de kast, maar het huidige weertype vereist wel iets warmers. Het mag echter niet té warm zijn, want het kind heeft chance dat ze de ganse dag in een lekkere warme ruimte vertoeft (thuis of de crèche). Ik zocht, en zocht, en vond: een zalig zacht aanvoelend roze gebreid stofje.

Goed, zoals dat altijd gaat met stof-aankopen en mijn plannen ermee: ze moeten een tijdje rijpen. Tijd hé, weet ge wel. Ik was er wel aan uit: ik zou een Billie maken. Mijn allereerste Billie ooit.

Alles ging goed, perfect, gemakkelijk. Dat vloog in 1-2-3 in elkaar. Zeker als je een overlock hebt, is het a piece of cake. Maar aangezien ik nog nooit een stuk zonder fout naaide (#confessions), was ik op mijn hoede. En terecht, bleek even later. Dat halsboordje hé, mannekes lief, dat halsboordje... Ik knipte zo een reepke van dat ultra-rekbaar gebreid stofje (=> opkrulleeeuuuuh!). Ik plooide en lockte dat daaraan vast, de boel verschoof, ik probeerde van damage control te doen, en hoe kwam het er uit? Juist ja, helemaal verslunst, oneffen, asymmetrisch.

Geen probleem, zei ik (na de niet-voor-publicatie-vatbare eerste reactie), ik torn dat wel efkes los. Viel het u trouwens al op dat we het hier over een gebreid stofje hadden? In combinatie met een overlockstiksel zijn dat dus  o v e r a l   lussen. Ik keek er op den duur scheel op, maar de boel was los.

En dan... wist ik het niet meer. Ik had hoegenaamd geen zin om van datzelfde stofje opnieuw een boord te knippen. Of het nu recht, of schuin of ondersteboven was, nope. Iets van ezels en stenen. Het vloog aan de kant. Gevloek, gemor, gepeins. En toen: de aha-erlebnis: ik hang er een colleke aan! Dat houdt niet zoveel in: men knippe een lekker hoge rechthoek en men hange dat er aan als ware het een halsboord.

En dat ziet er dus zo uit:



Op het model fotograferen is nogal moeilijk met mijn rondcrosserke, maar het is wat het is:

Nog lekker ruim :-)

Estelle as she is. Crazy but lovely.

Een normale selfie, dat lukt dus niet.
Of toch niet vrijwillig. #schaterlach
Een wurggreep dan maar O:-)

Mijn meisje. Ze wordt toch zo snel groot.

Patroon: Billie (Zonen09)
Stof: Stof op Zolder


dinsdag 1 november 2016

BFL Sew-along 1 - 2 - 3

Ik bracht in één van mijn vorige berichten de BFL2016 actie in de kijker. Het te-veilen-item hangt hier, klaar om verstuurd te worden naar de nieuwe eigenaar ervan. Indien u ergens een klein meisje weet rondlopen in maat 98-104, dat graag van zwier en zwaai houdt maar niet té tuttig, dan zou u beter al uw virtuele 2 euroots sparen om lotjes te kopen voor een handgemaakte Babelle.

Mevrouw Khadetjes kondigde de voorbije drie weken telkens een sew-along aan. Iedereen met wat naai-skills mag mee naaien, ontwerpen, creëren voor het goeie doel: het leed van erg zieke kindjes verzachten met iets moois. Iets banaals voor ons, maar misschien een lichtje, een houvastje voor een meisje/jongetje dat een oneerlijke strijd moet vechten. Als er iets door mijn veel-te-week moederhart snijdt, dan is het dat wel.

Fin, ik moest er dus niet te hard over nadenken: ik zou uiteraard meenaaien met die sew-alongs. Het viel wat ongelukkig, in de laatste weken van oktober is er op schools vlak nogal téénentander te doen: vergaderingen, klassenraden, oudercontacten... Enkel sew-along 1 was dus afgewerkt voor de vakantie ingezet werd. De stof voor project 2 was wel al geknipt. Maar kijk, de vakantie is nog niet goed en wel begonnen, en project 3 is sinds zondagavond ook af. Ik presenteer even :-).

Sew-along 1: Het tuttendoekje / knuffeldoekje

Voor de allerkleinsten kan het niet zacht genoeg zijn. Ik zocht en vond lieflijke vogeltjesstof in mijn kast en combineerde met de zachtste teddyfleece die ik vond. Vorig jaar nog gebruikt als tussenvoering voor het jasje van Estelle. Het patroon was easypeasy, en ik nam echt de aller-basis-versie.




Sew-along 2: De toilettas

Hmm, een beetje uit mijn comfort zone, want zoiets had ik nog nooit gemaakt, en aargh, met een rits of waaa??
Ik wou mijn doelgroep hier naar de jonge tienermeid richten. Een stoere jeansstof met daarbij een hartjes/bloemetjesstof om te contrasteren. En ah ja, ook een felroze (fuchsia) paspel. Maar shit man (pardon my French), heb ik hierop gezwéét!! Ik kreeg de hoekjes langsbuiten precies maar niet goed. Maar na een lange vicieuze cirkel van panikeren - zweten - lostornen - een beetje wenen - herbeginnen - een naald breken - zien dat het weer fout is - panikeren - zweten - toch maar eens een hulplijn inroepen - lostornen - een beetje meer wenen - ... (u snapt het wel) lukte het toch maar. Dikke poef.







Sew-along 3: Het zorgenvriendje

Het werd zo een beetje aangekondigd als een zorgenmonstertje, maar ik wou iets anders. Creatief origineel doen, als het ware. Ik ging opnieuw voor zachtheid, letterlijk dit keer, en diepte wat knalgele badstof op. Daarbij een bloemenstofje en roze details. Valt het op dat ik een meisjesmama ben? Nee zeker? #moeha
Nu, zo'n zorgenvriendje, dat is eigenlijk nog slim bezien. Je schrijft je zorgen op een briefje, ritsje open, briefje erin, ritsje dicht, en weg zijn de zorgen. Was het maar allemaal zo eenvoudig... Maar goed, omdat kleine kindjes jammer genoeg soms the weight of the world met zich mee lijken te dragen, wou ik ook hier een bijdrage leveren.
Mijn creatie heeft geen haartjes maar wel een ferme fuchsia prinsessenkroon. Wie zou dat nu niet willen, haha! Voor de ogen naaide ik twee knopen over elkaar op een viltstukje. Voor de rest fantaseerde ik er ook nog een tong bij. Want zouden we dat niet allemaal wel eens willen doen? Onze tong ferm uitsteken naar onze zorgen? (Ik vond een middelvinger aan zo'n knuffel voor kindjes niet zo pedagogisch verantwoord ;-) vandaar de gecensureerde versie met een uitstekende tong!)









Sew-along 4 werd vanavond gelanceerd, ik laat het idee even rijpen in mijn hoofd, maar mijn naaimachine is er (hopelijk) klaar voor ;-). U ook? :-)